غائله كوچي ها ، گسترش نا امني هاي كشور!

غائله كوچي ها ، گسترش نا امني هاي كشور!

يكي از نشانه هاي عقب ماندگي ذهني و عدم درك سياست مداران كشور هاي جهان سوم هم چون افغانستان اينست كه رهبران سياسي آنان نه تنها از حل منازعات و مشكلات پيش پا افتاده عاجز اند ، بلكه قادر نيستند كه تنش ها و معضلات كوچك را نيز مهار و خاموش سازند.

اين نشانه اشاره به يك نكته بسيار مهم و تعيين كننده در سرنوشت سياسي و وضعيت اداره آن كشور ها نيز دارد، نكته ياد شده اينست كه زمامداران كشور هاي جهان سوم هرگز به باور هاي ملي و ميهن دوستي اعتقاد نداشته و بيشتر اشباع خود خواهي و جاه طلبي هاي خود را در عرصه سياست جستجو مي نمايند.

بحران امروز، عمق انحناي كودتاي 26 سرطان

بحران امروز، عمق انحناي كودتاي 26 سرطان

26 سرطان هر سال ياد آور خاطره اي در كشورمي باشد كه با گذشت زمان و تفاوت نظر ها و ديدگاهها درباره آن ، زوايا و پيامد هاي آن بيش از پيش آشكار مي گردد. سي و پنج سال قبل در 26 سرطان 1352 كودتايي در ساختار سياسي كشور رخ داد كه پيامد اولين آن تغيير نظام شاهي به جمهوري بود.

آنچه در اين نوشتار بدان معطوف مي گردد نقل تاريخي حادثه نبوده بلكه سعي بر آن است كه اين نظر را اعلام دارد و مستدل كند كه كودتاي سردار داود خان چه نقش و يا اثري در تحولات بعدي كشور داشته است ؟ به معني ديگر آيا ميان وقوع كودتاي سردار داود و رژيم جمهوري او با تحولات بعدي و امروزي كشور ارتباطي وجود دارد ؟ اگر رابطه اي وجود دارد اين رابطه و يا تاثير گذاري چگونه است ؟

استقرار نظام به قانونمندي است نه دسيسه چيني !

استقرار نظام به قانونمندي است نه دسيسه چيني !

سياست در كشور ما بيش از حد تصور دچار ركود ، عقب ماندگي و آلودگي است. اين آفت ها را مي توان بصورت يك آفت تاريخي ، فرهنگي و اجتماعي در پيكره سياست كشور مشاهده نمود. آفت هاي ياد شده موجب گرديده است كه افغانستان طي ساليان متمادي از نعمت امنيت ، ثبات و ترقي محروم بماند. هر چند كه سه دهه جنگ و بحران بيش از هر زمان ديگر كشور را بسوي قهقرا سوق داد ؛ ولي اين واقعيت را نبايد انكار ورزيد كه سياست در افغانستان از همان ابتدا عامل بدبختي و تباهي مردم بوده است. سياست اگر در ديگر كشور ها ثبات ، امنيت ، ترقي و رفاه را به ارمغان آورد ، سياست در افغانستان بي ثباتي ، ناامني ، عقب ماندگي و فقر را نهادينه ساخت. به مفهوم ديگر سياست در افغانستان حتي از زمان احمدشاه ابدالي بر اساس زور گويي ، اجحاف ، تجاوز به حيطه و سرزمين ديگران ، تحميل اراده اقليت بر اكثريت ، دسيسه چيني براي بر افكندن رقيب ، در جهل و فقر نگهداشتن مردم و اصول غير منطقي بكار گرفته شده است. متاسفانه اين ميراث شوم و ناميمون به وارثان قدرت انتقال يافت. اگر زمامداران كشور از هيچ يك از ميراث هاي فرهنگي ، تاريخي حراست و صيانت ننموده و آنها را به باد يغما سپردند ، اين ميراث شوم يعني سياست نيرنگ و تغلب را به تمام و كمال حفظ نمودند. تمام هستي و بودن خود را براي اين ميراث پليد هزينه ساختند.

راه فریب را چگونه می توان بست ؟

راه فریب را چگونه می توان بست ؟

چنین عادت کرده ایم که در عرصه حکومت داری به ویژگی های شخصی و خصوصی حاکم تقدم قایل شویم . مثلا فلان پادشاه را رعیت پرور بدانیم و فلان شخصیت سیاسی را مردم دار. شاید در این میان زیاد هم مقصر نباشیم ، زیرا که ذهنیت تاریخی ما از توصیف یا ذم شاهان و زمامداران مملو است . در واقع تاریخ سیاسی ما چیزی جز توصیف نامه یا دشنام نامه حتی تا سرحد تملق و یا کینه توزی نمی باشد.اگر چنین نگاهی و نگرشی به حکومت داری در گذشته می توانست راه گشا تلقی شود و اقناع جامعه را بدست آورد ، در جهان امروز این نوع نگاه و نگرش نسبت به حکومت داری اصالت و کاربرد خود را کاملا از دست داده است. حتی توسل به چنان نگاه و نگرش می توان فریبنده و مضر برای حکومت داری دانسته شود.

مهاجرين افغان مظلوميتي مضاعف !

مهاجرين افغان مظلوميتي مضاعف !

مفهوم " مهاجرت " مدت چندين دهه است كه وارد ادبيات اجتماعي و سياسي كشور گرديده است. مهاجرت هاي روي داده در افغانستان يا بصورت جابجايي داخلي بوده و يا بصورت جابجايي خارجي . كشور هاي كه ميزبان مهاجرين افغان بوده اند نيز متفاوت مي باشند ؛ برخي آنان جز كشورهاي همسايه بوده و برخي كشورهاي دوردست در قاره اروپا و امريكا و استراليا مي باشند.

توسنی کردم ندانستم من هر چه کمند را بکشم تنگتر گردد کمند

توسنی کردم ندانستم من               هر چه کمند را بکشم تنگتر گردد کمند

با آنکه سراینده این بیت را در خاطر ندارم اما برداشتی که از آن برای نگارنده خلق گردیده اینست که سراینده وضعیت اسب سرکشی را به تمثیل گرفته است که او می خواهد خود را از قید و بند کمند نجات بخشد ، اما غافل از اینکه با هر تلاش و جهش در واقع افسار و کمند را بر خود تنگتر می سازد.

طاعون مواد مخدر، بلای جهانی !

طاعون مواد مخدر، بلای جهانی ![1]

ردپای باند های مافیایی از هنگامی در افغانستان آشکار گردید که نظام حکومتی و سیستم امنیتی آن به دلیل تهاجم اتحاد شوروی (سابق ) از هم گسیخت. بجز پایتخت ، سایر مناطق کشور تحت سلطه و نفوذ گروههای مجاهدین ، رهبران قومی و محلی قرار گرفت. این وضعیت زمینه و بستر فعالیت آزادانه باند های مافیایی را فراهم آورد. بر علاوه علاقمند شدن سازمان های جاسوسی کشور های دست اندر کار بحران افغانستان ، برای تأمین منابع مالی جنگ به راه انداخته شده در این کشور، موجب وسعت نفوذ و تلاش باند های مافیایی گردید. گفته می شود که سازمان جاسوسی پاکستان ( آی اس آی ) در راستای نفوذ و گسترش فعالیت باند های مافیایی مربوط به کشت و قاچاق مواد مخدر نقش بسیار تعیین کننده و محوری داشته است.

شعاربرابری وبرادری باهدف تثبیت نابرابری !

شعاربرابری وبرادری

باهدف تثبیت نابرابری !

از ویژگی های جهان سیاست اینست که نظر و عمل بایستی نسبت به یکدیگر مطابقت داشته باشد. به مفهوم دیگر در عرصه سیاست ، دانش سیاسی و عمل سیاسی بایستی با هم نزدیک بوده و رابطه تنگاتنگ داشته باشند؛ در غیر این صورت مفهوم و بیان سیاسی اعتبار خود را از دست خواهد داد و یا عمل سیاسی ، رفتار بی بنیاد خوانده خواهد شد. شاید در سایر عرصه ها چنین ارتباط تنگاتنگ و نزدیک وجود نداشته باشد.