افغانستان اولین مدال تاریخی را در بازی های المپیک 2008 چین بدست آورد.

           افغانستان اولین مدال تاریخی را در بازی های المپیک 2008 چین بدست آورد.

روح الله نیکپای تکواندوکارنخبه کشور با پیروزی بر حریفان خود از کشور های آلمان ، انگلستان و اسپانیا نخستین مدال بازی های المپیک را برای ورزش افغانستان بنام خود رقم زد وافتخاری بر افتخارات درخشان فرزندان این مرزوبوم افزود. روح الله نیکپای در حالی توانست این افتخار را نصیب کشور گرداند که از حد اقل امکانات ورزشی بر خوردار می باشد. این موفقیت و پیروزی بزرگ را به همه هموطنان خصوصا به این ورزشکار با افتخار و خانواده اش تبریک گفته آرزو مندیم که افغانستان بتواند در زمینه های دیگر نیز به پیروزی ها و افتخارات بزرگ دست یابد .

اگر كشتار غير نظاميان ادامه يابد ؟

اگر كشتار غير نظاميان ادامه يابد ؟

يكي از موضوعات جدي كه افكار عمومي و محافل سياسي و رسمي را در اين اواخر بخود مشغول داشته است تلفات ملكي و غير نظاميان در عمليات هاي نظامي مي باشد. چنانچه در يكي از آخرين موارد به نقل از خبر گزاري ها گفته شده است كه طي عملياتي در ولايت ارزگان علاوه بر كشته شدن چندين نظامي مخالف حكومت هشت تن از غير نظامي ها نيز جان خود را از دست داده اند. يا در اثر انفجار ميني در شهرميمنه ، مركز ولايت فارياب دوازده تن از مردم غير نظامي مجروح گرديدند. مسئله تلفات غير نظاميان از چالش هاي اساسي است كه فرا روي جامعه ، حكومت و جامعه جهاني قرار دارد. ادامه اين وضعيت و بي تفاوت ماندن نسبت به آن مي تواند پيامد هاي ناگواري را در برداشته باشد.

در سوگ استقلال !

در سوگ استقلال !

هشتاد و نه سال قبل مردم افغانستان به آرزوي عزت و سربلندي وطن ،خود اراديت و ترقي در برابر استعمار انگليس رايت مبارزه را به اهتزاز در آوردند ، سنگرهاي شرف را برپا داشتند ، عزم را براي آزادي وطن جزم نمودند ، ايمان را در دفاع از ديانت قوي ساختند ، صف هاي مبارزه را فشرده گردانيدند ، چشم به آينده سربلند و عزتمند دوختند. مردم ما بيش از نيم قرن قبل در حالي پرچم مبارزه در راه آزادي را برافراشتند كه بخش اعظم نيم قاره آسيا در سلطه بلا منازع استعمار انگليس قرار داشت. استعمار گران سرمست از غرور پيروزي هاي بدست آمده ، تابيدن آفتاب را در پهنه فرمانروايي خويش جاودانه مي پنداشتند. ملت هاي تحت استعمار، استعمار زدگي را تقدير تاريخي و سرنوشت محتوم آسماني گمان مي نمودند. اما گسست اين زنجير از دامنه هاي پر غرور بابا و هندوكش ، ناقوس مرگ استعمار انگليس را در منطقه و جهان بصدا در آورد. نداي آزادي و رهايي را در منطقه طنين انداز گردانيد. در فرجام همين مبارزه آزادي بخش و ضد استعماري بود كه گليم استعمار انگليس از منطقه برچيده شد و مردم افغانستان افتخار پيشگامي در اين راه را كمايي نمودند. بدون كوچكترين ترديد مردم افغانستان در مبارزه با استعمار انگليس بزرگترين و شكوهمندترين حماسه ها را آفريدند و نقش سربلند و تاريخي را در راستاي مبارزات آزادي خواهان جهان ايفا نموده اند.

تراژدی استقلال !

در سرنوشت و تقدیر مردم ما حوادث و رویداد های بسیاری اتفاق افتاده است. حوادث و رویداد های که تاثیرات شگرفی در وضعیت اجتماعی و سیاسی کشور بجای نهاده است. اما یکی از بزرگترین رویداد ها و حوادث تاریخ کشور نبرد های آزادی خواهانه و استقلال طلبانه مردم می باشد. به روایت تاریخ کشور و اجماع همگانی فرزندان این مرز و بوم در طول تاریخ از سرزمین و اعتقادات خویش در برابر تهاجم بیگانه شجاعانه و دلیرانه بدفاع برخواسته اند. در این دلیری ها و شجاعت های کم نظیر حماسه های بزرگ آفریده شده است. در پی چنین دلیریها و فداکاری ها بوده است که مهاجمان بیگانه مجبور گردیدند که باخفت و ذلت این دیار را ترک نمایند.

افغانستان سکوی استفاده جویی و پرش !

افغانستان سکوی استفاده جویی و پرش !

در واژگان های سیاسی ، تاریخی و اقتصادی برای افغانستان واژه های متعددی بکار رفته است : قلب آسیا، سرزمین اقوام ، گذرگاه جهان گشایان ، چهار راهی آسیا ، کلید یک قاره و .... کاربرد این واژه ها ممکن است در موارد و زمان خود درست بوده باشند ، اما در عصر جدید باید یک واژه یا عنوان تازه تری را هم به آن ها اضافه نمود ؛ این واژه یا عنوان " افغانستان ، سکوی استفاده جویی و پرش " می باشد.

جوانان ، نسل هميشه قرباني !

جوانان ، نسل هميشه قرباني !

جوانان را مي توان از دو منظر مورد توجه قرار داد ؛ منظر نخست نگاه نظري و ارايه فرضيه هاي دريافتي و معرفتي درباره " جوان ". بطور مثال تعاريفي كه از جوان بعنوان سرمايه ملي ، آينده ساز و پتانسيل عظيم ياد مي شود. منظر دوم راهكار و برخورد عيني با " جوان " است. يعني اينكه تعاريف ارائه شده از جوان را در بستر عيني جامعه جاري سازيم . طبيعي است كه جوان هنگامي در جامعه از ارزش ، اهميت برخوردار و جايگاه و نقش واقعي خود را بدست خواهد آورد كه راهبرد منطقي و واقع بينانه برمبناي يك معرفت حقيقي براي آن وجود داشته باشد.

تداوم نا امنی ها ، مردم را از حکومت نا امید ساخته است!

تداوم نا امنی ها ، مردم را از حکومت نا امید ساخته است!

هر چند گزارشها و تحلیل ها پیرامون گسترش نا امنی در کشور سرلوحه تمامی رسانه های صوتی ، تصویری و چاپی کشور قرار دارد ؛ اما به دلیل اهمیت موضوع و نقش تعیین کننده آن در زندگی فردی و جمعی هم چنان بایستی مورد توجه قرار گرفته و بیش از این ریشه یابی و چاره جویی گردد. در طی هفته گذشته باز هم در گوشه و کنار کشور، در پایتخت و ولایات ، در شهرهای بزرگ و ولسوالی ها شاهد ماجراجویی و دهشت افگنی دشمنان صلح و امنیت افغانستان بوده ایم. تعدادی از هموطنان ما بوسیله تروریستان بر اثر انفجار مین های کار گزاری شده و حملات انتحاری جان خود را از دست دادند ، عده ای دیگر مورد تعرض و بی حرمتی قرار گرفته اند ، برخی دیگر توسط آدم ربایان مورد ربایش و اختطاف واقع شده و یا مورد تهدید و ارعاب قرار گرفته اند. در مجموع هیچ یک از عرصه های جامعه و کشور احساس امنیت نمی نمایند. فعالان سیاسی مورد تهدید و ارعاب قرار میگیرند ، سرمایه گذاران اقتصادی آماج حمله دزدان قرار می گیرند . حکومت هیچگونه طرح و توان حفاظت از آنان را ندارد. پریشانی و از هم گسیختگی و لجام گسیختگی در عرصه فرهنگی جامعه هم چنان موج می زند. آینده کشور در امواج تیره و تار این نابسامانی ها و پریشانی ها هم چنان تار و تاریکتر دیده می شود. برای درک بیشتر موضوع خوب است به برخی موارد عینی مراجعه گردد. قتل یک مقام دولتی رئیس ملکیت های وزارت مالیه در کابل در خانه اش ، سربریده شدن دوتن از افراد عادی در ولایت پکتیکا ( شهرک خوشمند )، عملیات انتحاری در مسجدی در ولایت پکتیکا ( شهرک ارگون ) ، تداوم اعتصابات و اعتراضات در زندان پلچرخی کابل ، کشته شدن یک قوماندان امنیه به همراه سه پولیس در ولایت غزنی ( ولسوالی زنه خان ) ، افزایش تجاوز های جنسی در افغانستان ،غارت صدها هزار افغانی از مالیه دولت ، فرار و احتمال اخذ پناهندگی دو تن از نمایندگان مجلس شورای ملی در ایتالیا، اتهام بستن به بعضی از نمایندگان مجلس در همدستی با باند های قاچاق مواد مخدر و تروریست ها از سوی ریاست امنیت ملی و....

عوامل پشت پرده ،ربايش و قتل هاي رو به افزايش ؟

عوامل پشت پرده ،

ربايش و قتل هاي رو به افزايش ؟

از شايع ترين حوادث تلخ و روزمره در سراسر كشور افزايش ربودن و قتل هاي انسانهاي بيگناه مي باشد. شايد بتوان گفت كه تاريخ كشور هرگز چنين شاهد سير صعودي ربايش و قتل نبوده است. هر چند كه وقوع ربايش و قتل در زندگي جمعي امروزه ، خصوصا با پچيدگي ها و فاكتور هاي درهم تنیده اجتماعی قابل پيش بيني است. حتي در مدرن ترين شهر ها و با ثبات ترين كشور ها نيز گاه زماني چنين وقايعي رخ ميدهد. اما نكته قابل نگراني و تهديد جدي براي افغانها اينست كه شيوع ربودن افراد ، كه شامل بزرگ سال ، جوان ، كودك ، زن ، تاجر، كارمند دولت ، كارگر و افراد عادي ، در جامعه بدل به يك قاعده گرديده است . يعني اگر روزي در يكي از شهر ها فردي مورد ربايش قرار نگرفت و در آن شهر قتلي رخ نداد بايد تعجب نمود. عكس العمل هاي بوجود آمده در برابر چنين جنايات غير انساني مختلف مي باشد. مقامات حكومتي كه مسئول تامين امنيت جامعه مي باشد فقط به ذكر ارائه گزارش از واقعه و بيان اينكه قضيه تحت تعقيب قرار دارد و عاملين آن مورد پيگرد مي باشند بسنده مي نمايند ؛ بالا ترين حد احساس مقامات در چنين قضايا اينست كه ممكن است جناب رئيس جمهور دچار عواطف گرديده و دست به جيب برده چند پيسه اي را بعنوان غرامت و تسلي خاطر بازماندگان حادثه بپردازند ! اما آيا به راستي چنين بي توجهي ها و يا عكس العمل هاي عاطفي و غير جدي مي تواند از تكرار وقوع چنين جنايات و مجازات جانيان راه موثر به نظر مي رسد ؟ از سوي ديگر اكثريت رسانه ها نيز متاسفانه با درشت نمايي و سعي در بهره برداري تبليغاتي از مخدوش شدن بيش از حد روان جامعه و گسترش روحيه نا امني در جامعه و خانواده غفلت مي ورزند. آنچه براي چنين رسانه هايي مهم به نظر مي رسد جلب و جذب خوانندگان با عناوين درشت است كه اشاره به قضاياي جنايي دارند مي باشد. از جانب ديگر توده هاي مردم اند كه يا آماج چنين جنايات گسترده و سازمان يافته مي شوند و يا اينكه مظلومانه و بي پناه شاهد و ناظر چنين جناياتي مي باشند. زيرا هيچ مرجعي نيست كه فرياد و داد دل خود را به آن برسانند ؛ اختيار و تواني هم در آنان باقي نمانده است كه خود در پي دفاع و حفظ موجوديت خويش برآيند.

افزايش تجاوز هاي جنسي ،انحطاط جامعه و ضعف حكومت !

افزايش تجاوز هاي جنسي ،

انحطاط جامعه و ضعف حكومت !

چندي است كه بخش اعظم اخبار حوادث كشور را يكي از شنيع ترين و غير انساني ترين مسايل ، يعني تجاوز جنسي دربر گرفته است. در جامعه بحران زده و پس از جنگ به دليل فروپاشي ارزشها و سنت ها كه تعيين كننده و كنترل كننده رفتار هاي جمعي و فردي محسوب مي شوند و نيز به دليل گسيختن شيرازه و ساختار جامعه و نظام سياسي كه مناسبات و روابط افراد جامعه را با يكديگر و با زمامداران تنظيم مي نمايد دچار آفت هاي گوناگون و گسترده مي گردد. يكي از ويژگي هاي عمده جوامع عقب مانده ، در حال گذار و پس از بحران را بروز رفتار هاي نابهنجار و مغاير با ارزشها و اخلاق قابل قبول جامعه مي باشد. اما اين موضوع هرگز به مفهوم قبولي و تسليم شدن در برابر چنان نابهنجاري ها و كنش هاي غير اخلاقي و مغاير با ارزشهاي اجتماعي نيست ، بلكه مفهوم و تلقي واقعي از آن اينست كه متوليان امور بايد هوشمندانه و خردمندانه در پيش گيري و وقوع چنين حوادث نامطلوب تلاش ورزند. روشهاي پيشگيرانه و يا مقابله با آن نيز بر اساس معيار هاي ارزشي و هنجار هاي پذيرفته جامعه صورت خواهد گرفت.

از دموکراسی خواهی تا قومیت گرایی !

از دموکراسی خواهی تا قومیت گرایی !

با سقوط حاکمیت تمامیت خواهانه طالبانی ، موجی از آرزو ها و شعار ها و مطالبات دموکراسی خواهانه در کشور پدید آمد. این موج به اندازه ای سهم گین و فراگیر بود که ارتجاعی ترین عناصر و نیروها نیز سخن از دموکراسی بر زبان آوردند. باز مانده های استبداد ، متحجران کج اندیش ، نژاد پرستان و تبارگرایان انحصارگرایان، چپ گرایان مقلد و دلالان بازار سرمایه و...همه با پس زمینه های ذهنی و عملی خویش به یکباره سینه چاک نظام دموکراسی گردیدند. همانگونه که در سالهای قبل بکارگیری پسوند " اسلامی " به مثابه یک مد و تقلید ناشیانه مورد استفاده قرار می گرفت ، در شرایط جدید هر مجموعه و حلقه ای کلمه " دموکراسی " را بعنوان پسوند و لقب یدک کشید. هر کس سعی بر این داشت که بر گذشته خویش خط بطلان کشیده و عنوان دموکراسی خواه را بر پیشانی خود حک بچسپاند. در واقع شعار دموکراسی خواهی راه گریز و منفذی بود در فرار از گذشته و تبرئه از عملکرد های گذشته . بسیار اندک شمار بودند عناصر و افرادی که به دموکراسی باور شعورمندانه داشته و این اندیشه و نظام سیاسی را بر اساس یک ضرورت اجتماعی و دست آورد مطلوب سیاسی و ره آوردی برای حقوق انسانی پذیرفته باشند.

کلوخ انداز را پاداش سنگ است

کلوخ انداز را پاداش سنگ است

غائله کوچی ها در نقاط مختلف کشور، از جمله در منطقه بهسود بدل به یک معضل ملی گردیده است. واقعیت اینست که دستگاه حاکمه کشور نسبت به تامین و ثبات کشور به اندازه ای سهل انگارانه برخورد می نماید که گمانه سوء نظر به شدت تقویت یافته است. همین برخورد سهل انگارانه موجب شده است که برخی از موارد کوچک ، بزرگ شده و یا در جلوگیری از اعمال نادرست و مغایر با منافع کشور و اصول قانون اساسی سوء استفاده صورت گیرد. یکی از این موارد مسئله کوچی ها می باشد.

حماسه حضور؛نقطه عطف در تاريخ معاصر كشور!

حماسه حضور؛

نقطه عطف در تاريخ معاصر كشور!

در هفته گذشته ، حماسه اي از حضور ماندگار و شكوهمند مردم شريف و آگاه كابل به نمايش گذاشته شد كه در تاريخ كشور بي نظير و بي بديل محسوب مي شود. شور و شعور مردم عزتمند كابل در روزسه شنبه اول ماه اسد ، حماسه حضوري بود كه به حقيقت مي تواند نقطه عطف در تاريخ معاصر كشور دانسته شود. هر چند تاريخ كشور از حماسه ها ، دليري ها و ايثارگري هاي مردم اين مرز و بوم در دفاع از آزادي و عزت روايت می نماید ، اما حماسه اول اسد در تاريخ معاصر كشور بعنوان سرفصل تازه اي از زندگي نوین سياسي ، اجتماعي ومدني كشور دانسته مي شود.

عملکرد مجلس نمایندگان در سال پار!

 

 

                عملکرد مجلس نمایندگان در سال پار!

مجلس نمایندگان کشور در اواخر هفته گذشته تعطیلات تابستانی را به پایان رسانیده و دوباره آغاز بکار نمود. مجلس نمایندگان در حالی دور دیگری از کارش را آغاز نموده است که کشور درگیر بحران های تازه تر و تهدید های جدی گردیده است. مسئله قانونگذاری و قانونمندی که مهم ترین رکن نظام سیاست و اجتماع دانسته می شود هم چنان در حاشیه قرار دارد. با پیش آمدن چنین وضعیتی آشفته و پریشان این سوال مطرح می شود که فلسفه وجودی مجلس قانونگذاری چیست؟ در حکومت و جامعه ای که قانون هیچگونه محلی از اعراب نداشته باشد ، چگونه می توان انتظار داشت که در آن کشور امنیت و شکوفایی قوام یابد؟ مسئول چنین وضعی چه کسی است ؟

گام بعدي براي رفع غائله كوچي ها ؟

گام بعدي براي رفع غائله كوچي ها ؟

سر انجام با گذشت بيش از يكماه از غائله اي كه از سوي كوچي هاي مسلح به تحريك حلقات خاص ارگ در مناطق مركزي خصوصا بهسود و دايميرداد برپا گرديده بود ، رئيس جمهور مهر سكوت را بر رغم ميل خويش و در اثر فشار افكار عمومي شكست و طي صدور فرماني خواهان ترك مناطق اشغال شده توسط كوچي ها گرديد. هر چند كه مردم افغانستان ، به ويژه آسيب ديدگان بهسود و دايميرداد انتظار داشتند كه آقاي كرزي بعنوان رئيس جمهور كشور و حافظ و مجري قانون اساسي ، كه در آن همه شهروندان از حق مساوي برخوردار مي باشند ، قبل از آنكه فاجعه عمق يابد و جان انسان هايي گرفته شود ، خرابي و ويراني هاي ببار آيد ، دست به اقدام زده و اين مسئله را از طرق قانوني و مسالمت آميز حل مي ساخت. اما از آنجايي كه اطراف رئيس جمهور را عناصر قوم گرا و تماميت خواه احاطه نموده و تلقينات اين عناصر سياست گذاري كلان كشور را در جهت اغراض سمتي و قومي بصورت خاص متاثر ساخته است تلاش و كوشش براي جلوگيري از اين فاجعه و در نهايت پايان بخشيدن به بحران كوچي ها را به وقت لازم و ضروري صورت نگيرد. ولي با در نظر داشت همه اين مسايل ، از منظر برخي صاحب نظران كشور اين اقدام دير رئيس جمهور از گسترش بيش از پيش فاجعه جلوگيري خواهد نمود و بعنوان يك اقدام نيك تلقي مي گردد.