Powered By
BLOGFA.COM
لیالی قدر، شب های رحمت ومغفرت ، هنگامه های تعیین سرنوشت ورقم زدن سرنوشت برمومنان راستین وآگاه مبارک باد ؛
وشهادت مولی الموحدین ، امام آزاداندیشان وپیشوای مومنان آزاده ، حقیقتی براساطیر
" امام علی ابن ابیطالب " برهمه مسلمانان وپیروان راستین آن امام همام تسلیت باد !
قربانيان غير نظامي ، قرباني احساسات و بازي هاي سياسي !
در روز هاي اخير مسئله تلفات غير نظاميان در گوشه و كنار كشور، از موضوع هاي بحث بر انگيز گردیده و در برابر انجام عمليات هاي نظامي براي سركوبي مخالفان پرسش های را خلق نموده است . درباره ريشه و علل اين حوادث دید گاه هاي مختلفي وجود دارد : برخي بر اين باوراند كه دادن اطلاعات غلط از سوي منابع داخلي و يا بين المللي موجب بروز چنين حوادث غم انگيزی شده است. عده اي ديگر عدم هماهنگي ميان نيروهاي افغان و ائتلاف بين المللي و خود سري آنان را عامل تلفات غير نظاميان می دانند. حکومت افغانستان بیشتر بر این موضوع تاکید دارد که عدم هماهنگی نیروهای بین المللی در اجرای عملیات های نظامی سبب تلفات ملکی گردیده است . برخي آگاهان بر اين باوراند كه تعدد مراكز اطلاعاتي وابسته به منابع مختلف داخلي و بين المللي موجب شده است تا در انجام عمليات هاي نظامي چنين خطا هاي خون باري صورت گیرد. چنانچه رئيس امنيت ملي نسبت به اين موضوع در مصاحبه اخير خود با شبکه بي بي سي بر وجود تعدد مراكز نامنسجم استخباراتی از سوی نهاد های مختلف دولتی و کشور های که نیروی نظامی در افغانستان دارند ، اشاره نموده است. در کنار مجموعه دیدگاههای که ارائه گردید از شيوه ها و تاكتيك هاي انحرافي توسط مخالفين برای ازدياد فاصله ميان حكومت و مردم و ايجاد ذهنيت منفي نسبت به حضور جامعه جهاني در افكار عمومي مردم افغانستان نبايد غافل بود . یکی از شگرد های عمده طالبان اینست که سعي مي ورزند با سپر ساختن مردم بيگناه و انجام عمليات هاي نظامي نزدیک مناطق مسكوني و یا پناه گرفتن میان مردم پس از انجام عملیات دهشت افگنانه ، از مردم عادي يك سپر و سنگرگوشتي براي خود بسازند.
حمله بر لانه های تروریزم ضروری ، اما کافی نیست !
بحرانی شدن اوضاع کشور انتقادات و نگرانی های جدی را در داخل و خارج كشور بر انگیخت. با اوج گرفتن این نگراني ها ، در روز های اخیر رسانه های بین المللی و داخلی نقل قول نموده اند که ایالات متحده برای مهار نمودن بحران افغانستان و غلبه در جبهه مبارزه با تروریسم تصمیم دارد با کاهش نیروهایش در عراق ، تعداد سربازان خود را در افغانستان افزایش دهد. هم چنین در این گزارش ها آمده است که بوش رئیس جمهور امریکا سند محرمانه ای را به امضا رسانیده است که بر اساس آن نیروهای ویژه ایالات متحده امریکا می توانند بدون در نظر گرفتن موافقت و رضایت مقامات پاکستانی تروریست ها را در عمق خاک آن کشور تعقیب نموده و مراکزآنان را مورد حمله قرار دهد. بر اساس همین گزارش ها مایک مولن، رییس ستاد مشترک نیروهای مسلح امریکا در کنگره آن کشور ، راه موفقیت و دست یابی به پیروزی در جنگ افغانستان را ، تمرکز نیروهای نظامی بر مناطق و پایگاههای اصلی تروریست ها دانسته است. زیرا تروریست ها با تربیه و اعزام نيرو از این پایگاهها و مراکز در واقع جبهه خود را در افغانستان گرم نگهداشته اند.
قبایل همسویی با تروریستان !
هشدار نیروهای امریکایی مبنی بر تعقیب تروریستان و مورد هدف قرار دادن مراکز آموزشی و تجمع آنان در آن سوی مرز های افغانستان ، یعنی در مناطق قبایلی پاکستان ، این موضوع از سوی مقامات افغانستان مورد استقبال واقع گردید. زیرا که یکی از ادعاهای دائمی و اختلاف بر انگیز میان کابل و اسلام آباد استقرار و آموزش ، حمایت و تمویل تروریستان از آن سوی سرحد می باشد. در طی سالهای گذشته هماره مقامات پاکستانی از قبولی این واقعیت سرپیچی نموده و آن را تکذیب می نمودند. اما عکس العمل مقامات پاکستانی هنوز هم در برابر این هشدار داده شده منفی بوده و اظهار داشته اند که اجازه نخواهند داد خاک و فضای پاکستان مورد تعرض نیروهای خارجی قرار گیرد. حال اینکه آیا مقامات پاکستانی خواهند توانست این ادعای خویش را ثابت نمایند یا خیر ، به آینده بر می گردد. ولی دقیقا پس از اظهارات مقامات نظامی و استخباراتی پاکستان مبنی بر اجازه ورود ندادن به نیروهای امریکایی در خاک پاکستان برای تعقیب تروریستان و یا انجام حملات هوایی برای انهدام مراکز آموزشی و تجمعی آنان ، سران قبایل سرحدی آن کشور در یک تجمع عمومی و کنفرانس خبری تهدید نمودند که اگر حملات نیروهای ایتلاف بر مناطق سرحدی پاکستان عملی شود ، آنها با حمله در داخل خاک افغانستان ، خصوصا کابل پاسخ آن را خواهند داد. از زمانی که این هشدار از سوی نیروهای ایتلاف داده شده است تا هنوز تقریبا پنج حلمه بر مناطق سرحدی که مرکز تجمع و آموزش تروریستان می باشد ،صورت گرفته است ؛ که در این رابطه واکنش های تند و خشن هم از سوی سران سیاسی و ارتش پاکستان و هم از جانب سران قبایل نشان داده شده است و هر کدام حمله بر پایگاههای تروریستان را نقض صریح و آشکار حاکمیت و استقلال آن کشور خوانده اند. شاید این برای نخستین بار باشد که چنین آشکارا در یک موضع گیری علنی و هماهنگ از سوی سران سیاسی و نظامی پاکستان و رهبران قبایل از حضور و موجودیت تروریست های بین المللی و طالبان در مناطق سرحدی حمایت صورت می گیرد.
مجاهدين و ساختار جديد سياسي !
از ضعف هاي اساسي نهضت هاي ملي در كشور هاي رهيده از قيد استعمار و اشغال ، اين بوده است كه پيكار جويان و مبارزان ملي پس از كسب استقلال و پيروزي به دلايل متعددي از عرصه سياست به گوشه انزوا رانده شده و در تصميم گيريهاي كشور كه در واقع ادامه و ماحصل سالها مبارزه و پيكار شان مي باشد غائب مي گردند . در مقابل كسان ديگري كه كمتر درد و رنج مبارزه را ديده باشند كارگردان اوضاع گرديده و بر مسند تصميم گيري قرار ميگيرند.
سقوط اخلاق ، سقوط جامعه ![*]
نظام اجتماعي از آغازين مرحله شكل گيري تاكنون كه دامنه و وسعت آن شگفت انگيز و هم چنان رو به توسعه مي باشد ، بر يك سلسله اصول ، هنجار ها و ارزشهاي استوار گرديده است كه مجموع آنها را " اخلاق " ناميده اند. اخلاق هر جامعه ملاك و معياري است براي بايد و نبايد هاي آن جامعه. نظام اخلاقي جامعه بشري هم سر چشمه و خواستگاه آسماني و ديني دارد و هم سرچشمه و منبع بشري و به اصطلاح عرفي . هرچند درباره تعريف اخلاق اجماع همگاني و دقيقي وجود ندارد اما مفهوم اخلاق در بيان ساده يعني روا بودن و ناروا بودن بعضي از كار ها.
نيت خير و عمل شر
عباس عبدي
قصد و نيت اشخاص در ارزيابي اعمال آنان چه جايگاهي دارد؟ برخي افراد براي اين عنصر، جايگاه بسيار بالايي قايل هستند و تصور ميكنند كه اگر انسان نيت خود را پاك و خالص گرداند، كارها به وفق مراد خواهد بود و از اين گزاره عكس آن را نيز نتيجه ميگيرند، بدين معنا كه چون كارها و جريان امور به وفق مراد مردم نيست، پس حتماً نيت مجريان اشكال دارد. در برخي آموزههاي ديني نيز با چنين تأكيدي مواجهيم. «انّما الاعمال بالنّيّات» از احاديثي است كه آموزش داده ميشود و نزد مردم مشهور است. اما واقعيت اين است كه نيت و قصد در فهم عمل اجتماعي جايگاه چندان برجستهاي ندارند و آن حديث نيز عمدتا ناظر به امور ديني است، حتي از منظر ديني و شريعت نيز نيت و قصد در برابر واقعيت عمل در مرتبه دوم و چندم قرار ميگيرند. براي مثال در آموزههاي حقوقي گفته ميشود كه براي تحقق عمل مجرمانه، سه شرط لازم است وجود سه شرط معنوي، مادي و حقوقي لازمه تحقق فعل مجرمانه است، كه شرط معنوي، همان قصد و به عبارتي نيت فاعل در ارتكاب عمل مجرمانه است، اما در عين حال ميدانيم كه در تحقق فعل قتل، قانونگذار به درستي ارزش قصد و نيت را عملاً زايل كرده است. و قتل عمد را ارتكاب فعلي ميداند كه نوعاً كشنده باشد و لزوماً نبايد قصد قبلي براي كشتن مقتول نزد قاتل اثبات شود. اگر ثابت شود كه كسي قصد كشتن ديگري را نداشته است و فقط قصد مثلاً تأديب يا زخميكردنش را داشته و به اين خاطر با چوب به سر او زده است و او كشته شده است، اين عمل از نظر قانونگذار قتل عمد محسوب ميشود، زيرا زدن ضربه به سر نوعاً كشنده است و فرد ضارب عرفاً بايد نسبت به اين نتيجه آگاه باشد، حتي اگر يقيناً قصد قتل او را نداشته، در اين صورت بايد از زدن چوب به سر مقتول خودداري ميكرد، زيرا اين فعل با آن قصد هماهنگي و انطباق ندارد. از اينرو وي را به عنوان متهم به قتل عمد محاكمه ميكنند
مناسبات افغانستان و پاکستان در آزمون دیگر!
با انتخاباتی که شنبه گذشته در پارلمان پاکستان انجام شد ، آصف علي زرداری توانست بر رقبای خود پیشی گرفته و برنده انتخابات ریاست جمهوری آن کشور اعلام گردد. بهبود وضعیت اقتصادی، مبارزه با گروه های تندرو خصوصا طالبان پاکستانی و اتخاذ موضع شفاف و قابل درک در امر مبارزه با ترویسم از چالشهای عمده آقای زرداری ، حزبش و حکومت غیرنظامی آن بشمار می آید.
ريشه تفرقه و ناتواني در كجاست ؟
از نشانه هاي خامي ، غير عقلاني بودن ، سطحي نگري و مقطعي عمل كردن سياست در افغانستان يكي اينست كه سياست در اين سرزمين و حكومت فاقد پشتوانه فكري مي باشد. يعني اگر براي سياست دو وجه نظري و عملي قايل گرديم ؛ در افغانستان فقط به وجه عملي سياست ؛ و آنهم به وجه عملي بسيار سخيف و حقير آن توجه نشان داده مي شود. شايد به همين علت توسعه سياسي ، اجتماعي و اقتصادي كشور عقيم مانده است . صفحه به صفحه تاريخ اين ديار روايت هاي تلخ و جانسوزي از كشتار هاي وحشيانه ، جنگ هاي كور ، تنش هاي بي پايان و فتنه انگيزي هاي گسترده را بيان مي دارد. بر شمردن علل اين همه در نزد نخبگان و رهبران سياسي و اجتماعي يك امر بسيارعادي و تكراري گرديده است ؛ و شگفت است كه هرگز بر شمردن تكراري اين علت ها هرگز موجب ملال شان نمي گردد ؛ بالعكس در گفتار ها و عمل هاي تكراري نوعي از خود راضي بودن احساس مي شود. و شگفت تر از همه اينكه ريشه اين علت ها را هميشه بسوي ديگري اشاره مي نمايند. وقوع تمام حوادث دردناك و ناكامي هاي پيوسته و شكست هاي متواتر را همه در عوامل بيروني جستجو مي نمايند. در اين مورد هيچ استثنايي وجود ندارد. تمامي سياست مداران و رهبران سياسي و اجتماعي كشور متاسفانه به بيماري فرافگني مبتلا مي باشند . خود پيل تن و تهمتني مي پندارند كه از همه گزند ها در امان و مصئون مي باشند . چرا افغانستان دچارعقب ماندگي گرديده است ؟ بخاطر دخالت هاي استعمار! چرا مردم افغانستان دچار تنش و جنگ هاي برادر كشي گرديده است ؟ علت آن در مداخله و دست اندازي هاي بيروني نهفته است ! چرا افغانها قادر نيستند كه وفاق و هم بستگي ملي دست يابند ؟ چون دست هاي مداخله گر بيروني نمي گذارند ! و....
به بهانه روز و هفته شهید :
شمع های خاموش و جمع های پریشان !
حيات و سر افرازي هر ملتي در گرو پرداختن بهاي آن است. تاريخ و سرنوشت ملت ها گاه در پيچ و خم ها و گذر گاههاي قرار ميگيرد كه جز با ايثار و فداكاري نمي توان راه بسوي آينده گشود. در واقع ايثار و فداكاري در چنين هنگامه هاي سرنوشت ساز تضمين کننده آینده بوده و اعتبار و کمایی عزت و سر بلندی می باشد. مهم تر اینکه حافظه تاريخي جامعه استعداد و هنر حفظ پاسداشت اين ايثارگري ها و فداكاري ها را داشته باشد ، تا با انتقال چنين ميراث با شكوه و عزت آفرين ، راه سعادت و سربلندي ، آزادگي و آزاد زيستن را به آيندگان نيز آموخته باشد.
آیا باید در انتظار یازده سپتامبر دیگری بود؟
نزدیک به هفت سال از انهدام برج های دو قلو در نیویورک میگذرد ، رخدادی که می توان گفت تاریخ عصر جدید را به دو بخش : دنیای پیش از 11 سپتامبر و دنیای پس از آن تقسیم می کند.
اما آیا این تفاوت و تقسیم بندی برای همه ملت ها ، خصوصا مردم افغانستان یک سان است ؟ آیا بررسی و آموخته های انسان امروزی در غرب و شرق از این واقعه مساوی می باشد ؟
واقعه ی یازده سپتامبر موجب گردید که در برهه ای بسیار کوتاه اتحادی جهانی علیه خشونت و ترور بوجود آید. در حقیقت این واقعه سر آغاز نبردی تازه و فراگیر در دنیا با نام « مبارزه با تروریسم » شد . افغانستان نخستین هدف و پایگاه این مبارزه بود. در پرتو اهداف اعلام شده مبارزه با تروریسم ، حکومت سیاه طالبان بر افگنده شد و لانه های تروریسم منهدم گردید.
هفت سال پیش بسیاری از مردم دنیا ، با شهروندان آسیب دیده امریکایی و مردم زجر دیده افغانستان ابراز همدردی میکردند . اما آیا حالا هم همان احساس همدردی وجود دارد ؟
اگر كشتار غير نظاميان ادامه يابد ؟
يكي از موضوعات جدي كه افكار عمومي و محافل سياسي و رسمي را در اين اواخر بخود مشغول داشته است تلفات ملكي و غير نظاميان در عمليات هاي نظامي مي باشد. چنانچه در يكي از آخرين موارد به نقل از خبر گزاري ها گفته شده است كه طي عملياتي در ولايت ارزگان علاوه بر كشته شدن چندين نظامي مخالف حكومت هشت تن از غير نظامي ها نيز جان خود را از دست داده اند. يا در اثر انفجار ميني در شهرميمنه ، مركز ولايت فارياب دوازده تن از مردم غير نظامي مجروح گرديدند. مسئله تلفات غير نظاميان از چالش هاي اساسي است كه فرا روي جامعه ، حكومت و جامعه جهاني قرار دارد. ادامه اين وضعيت و بي تفاوت ماندن نسبت به آن مي تواند پيامد هاي ناگواري را در برداشته باشد.
رسيدگي به كشتار غير نظاميان بايد بدور از غرض ورزي هاي سياسي باشد!
موضوع كشته شدن غير نظاميان از مدت زيادي بدينسوي است كه در سطر خبر هاي داخلي قرار گرفته است. عمليات اخيري كه براي سركوبي مخالفان حكومت در قريه عزيزآباد ولسوالي شيندند ولايت هرات صورت گرفت ، تلفات زيادي از غير نظاميان را بجاي گذاشت. اين حادثه سبب عكس العمل شديد مردم منطقه ، حكومت ، نماينده سازمان ملل متحد و نيروي هاي بين المللي گرديد. حتي موضوع تلفات افراد غير نظامي در شيندند هرات سبب گرديد كه چگونگي حضور نظاميان ائتلاف بين المللي در شوراي وزيران مورد بحث قرار گيرد. بديهي است كه ادامه تلفات غير نظاميان هنوز يكي از حوادث دردناك كشور محسوب مي گردد. با آنكه حاكميت سياه طالبان سالهاست كه برچيده شده و دوران جنگ و بحران ظاهرا به پايان رسيده است ؛ حكومت مركزي با ساختار و نهاد هاي مربوطه خود در تمامي عرصه ها شكل گرفته است ، ولي با آن هم هنوز مردم ما متحمل زيانهاي بسيار مالي و جاني مي گردند. به راستي ريشه و عامل اصلي اين موضوع در كجا نهفته است ؟ چرا مردم ما هنوز بايد تاوان سنگين عمليات هاي نظامي را بپردازند؟ چرا در راستاي انجام عمليات هاي نظامي و سركوب مخالفين تدابير ويژه و دقيقي كه به مردم عادي صدمه نرساند ، اتخاذ نمي گردد؟ آيا نيروهاي ائتلاف بين المللي بصورت عمدي نقاط غير نظامي را هدف قرار ميدهند؟ در صورتي كه اين فرضيه را بپذيريم آيا اين عمل مغاير با توجيه آنان در مورد حضور شان در افغانستان نيست ؟ آيا ريشه اين حوادث خونين در عدم هماهنگي نيروهاي افغان و بين المللي قرار دارد؟ آيا چنين رخداد هاي تاسفبار نتيجه ضعف حكومت خصوصا در نهاد هاي امنيتي نيست ؟ آيا در وقوع چنين رويداد هايي فقط جانب حكومت و نيروهاي ائتلاف بين المللي بايد مقصر دانست ؟ نيروهاي مخالف حكومت ، خصوصا طالبان در وقوع آن مقصر نيستند؟ اساسا چرا و چگونه مخالفين قادر اند كه از مواضع و مناطق مسكوني بر عليه امنيت كشور اقدام نمايند ؟ عكس العمل مردم در برابر اين روش طالبان تاكنون چه بوده است ؟ همسويي ؟ مقابله ؟ نارضايتي ؟ يا ناتواني ؟ چه راههاي براي پيشگيري از اينگونه حوادث وجود دارد؟ و.....
بيش از يك سال مي شود كه يكي از موضوعات جدي كه بصورت پياپي بر آن تاكيد مي گردد اظهار نگراني نسبت به اوضاع كشور است. يكي از مواردي كه همه بر آن توافق نظر دارند و نسبت به آن ديدگاه و موضع واحد دارند اعلام و يا اظهار نگراني نسبت به وضعيت كشور مي باشد. تمامي جناح هاي سياسي و تشكلات اجتماعي ، افكار عمومي ،صاحبان قدرت و اعضاي جامعه جهاني در كشور همه درباره روند جاري مملكت بگونه هاي صريح و يا ضمني نگراني خود را از وضعيت تاسف بار كنوني آشكار نموده اند. زمينه هاي كه در مورد آن اظهار نگراني صورت گرفته است گسترده و موارد آن نيز متعدد مي باشد كه ذكر و بيان هر يك از آنان بيرون از مجال اين نوشتار و صفحه مي باشد.
حلول ماه مبارک رمضان
برهمه مسلمانان جهان مبارک باد !
توافق اخیر شانگهای فرصت دیگری برای کشور
روز گذشته اجلاس کشور های عضو پیمان اقتصادی شانگهای با شرکت رهبران کشور های چین ، روسیه ، قزاقستان ، قرقیزستان ، ازبکستان ، و تاجیکستان و روسای جمهور افغانستان و ایران بعنوان مهمان در شهر دوشنبه پایتخت تاجیکستان به کار خود پایان داد. علاوه بر موضوعات متعددی که در این نشست مورد بحث قرار گرفت ، وضعیت افغانستان نیز از جمله موضوعاتی بود که مورد توجه قرار داشت.
آنچه در مراسم اختتامیه این نشست برای افغانستان قابل توجه بود این بود که اکثر سخنرانان درباره این نکته که افغانستان باید بیشتر مورد توجه اعضای کنفرانس قرار گیرد اتفاق نظر داشتند.نظر بایف بعنوان میزبان کنفرانس راجعه به مسئله افغانستان تاکید ورزید که همکاری میان سازمان همکاری های شانگهای و دیگر سازمان های بین المللی به ویژه سازمان ملل متحد گسترش یابد تا تلاش های چند جانبه ای برای حل مسئله افغانستان بگونه فعالتر هماهنگ شود.
بالوت نور گالیبو دبیرکل سازمان همکاریهای شانگهای نیز طی سخنانی گفت که این سازمان توجه زیادی به افغانستان دارد . وی در ادامه افزود که بر اساس تصمیم رهبران کشور های عضو سازمان همکاری های شانگهای توجه بیشتری به امور افغانستان شده است.
عدالت در مسلخ قانون شکنی !
روز گذشته برخی از خبر گزاری ها خبر تکان دهنده و مصیبت باری را به نشر رساندند که به نظر می رسد تا زمانیکه چنین زمامدارانی بر مسند حاکمیت فرمان میرانند فاتحه انسانیت و عدالت را باید خواند. بطور نمونه در وب سایت خبری بی بی سی چنین آمده است :
" سازمان ملل متحد نسبت به تصمیم مقامات افغانستان در آزاد کردن چند مجرم تجاوز جنسی ابراز نگرانی کرده است.
این افراد حدود دو سال قبل به اتهام تجاوز گروهی به یک زن در شمال افغانستان در دادگاه محاکمه و به یازده سال حبس شده بودند و خبر آزادی آنان از زندان در روزهای اخیر انتشار یافته بود.
جوانان را باید جدی گرفت !
بر اساس آمار ارائه شده افغانستان در زمره کشور های بشمار می رود که بخش اعظم جمعیت آن را جوانان تشکیل میدهد. اگر آمار ارائه شده درست باشد افغانستان از یک شانس بسیار عالی و انرژی عظیمی برخوردار بوده و آینده درخشان در انتظار اوست. بر اساس نظریه های که در باب توسعه داده شده است ، داشتن جمعیت جوان و فعال یکی از سرمایه ها و زمینه های بسیار مناسب جهت تحقق توسعه بشمار می آید. علاوه بر سایر امکانات و ضرورت های توسعه ، جمعیت جوان از جهات مختلف امر توسعه را در جامعه امکان پذیر و سرعت می بخشد. حد اقل در اینجا می توان به دو ویژگی عمده جمعیت جوان اشاره داشت. ویژگی نخست اینست که جوانان ، جمعیت فعال می باشند. یعنی از انرژی و انگیزه فوق العاده و استعداد بالقوه و بالفعل برای انکشاف در هر زمینه ای برخوردار می باشند. زیرا کثرت جمعیت هم بسود کشور و منافع ملی نمی تواند باشد . جمعیت فعال برای جامعه سودمند خواهد بود . بر همین اساس یکی از وظایف و اولویت های اساسی دولت ها ، بویژه در کشور های توسعه یافته برنامه ریزی ، جلب و جذب نیروی جوان و تحصیلکرده می باشد. مهم تر اینکه این برنامه ریزی از یک پشتوانه بسیار قوی و سرمایه گذاری دقیق برخوردار می باشد. یعنی اینکه تنها به بیان ضرورت ها و شعار درباره جوان بسنده نمی نمایند. یکی از دلایل فرار مغز ها از کشور های جهان سوم به کشور های توسعه یافته و صنعتی در همین موضوع نهفته است. زیرا کشور های جهان سوم به دلایل متعددی از جلب و جذب جوانان ، خصوصا جوانان تحصیل کرده عاجز می باشند ، در مقابل جوانان برای اشباع انگیزه و نیروی فعال خویش بسمت و سویی روی می آورند که او را قدر بدارد و به توانایی و مهارت و دانش او احترام گذاشته و اهمیت قایل گردند.
