تناقض نمایی «شخصی نمودن قدرت» و «مصلحت ملی»!

تناقض نمایی «شخصی نمودن قدرت» و «مصلحت ملی»!

هرچند 29 اسد سال آینده به عنوان روز برگزاری دومین دور انتخابات ریاست جمهوری اعلام گردید؛ اما بحث های برانگیخته شده درباره ی چگونگی و سلامت انتخابات هم چنان بر سرجای خود قرار دارد. در واقع می توان گفت با اعلام زمان برگزاری انتخابات و اجماع برسر آن از سوی محافل و عناصر سیاسی به شمول حکومت، سرنوشت بخشی از بحث ها و جدل های سیاسی روشن گردید، اما اطمینان و اعتماد کامل را تا هنوز نتوانسته که برآورده نماید.

نگرانی های جدی که اکنون پیرامون انتخابات وجود دارد، مساله ی سلامت انتخابات و عدم دستبرد به آرای مردم می باشد. این نگرانی از آنجا سرمنشأ گرفته است که مبادا همه ی نامزدهای انتخاباتی به صورت مساوی در عرصه ی رقابت انتخاباتی حضور نداشته باشند، و به صورت دقیق تر این نگرانی بیشتر از احتمال دخالت و دستبرد حکومت در روند انتخابات وجود دارد؛ زیرا از هم اکنون رییس جمهور در هر سخنرانی از موضع رییس جمهور بر حال تبلیغات به نفع خود را شروع نموده و سعی دارد که سیاست و قدرت کشور را که رویکرد  و وجهه ملی دارد به صورت یک امر شخصی درآورد. چنانچه این عمل مغایر با قانون و عدم رعایت بی طرفی ایشان را در مراسم هشت مارچ شاهد بودیم . حال چه تضمینی وجود دارد که در کارزار انتخاباتی از اهرم های قدرت در مرکز و ولایت ها سوء استفاده صورت نگیرد؟

شهید مزاری ، فریادگر عدالت اجتماعی و وحدت ملی !

شهید مزاری ، فریادگر عدالت اجتماعی و وحدت ملی !

عدالت خواهی و رسیدن به وحدت ملی ، سرفصل مبارزات ملی و میهنی کشور بشمار می آید. حقیقت آنست که بنیاد و ریشه تمام مصیبت هایی که زندگی مردم ما را تلخ گردانیده و آنان را از نعمت های یک زندگی مرفه همراه با صلح و خوش بختی محروم گردانیده است ، فقدان عدالت اجتماعی در موجودیت تبعیض و ستم پایان ناپذیر، و هم چنین نبود تفاهم و وحدت ملی در موجودیت تنش و تفرقه دامنه دار اجتماعی و سیاسی می باشد.

صاحب نظران و کارشناسان علل و عوامل متعددی را برای عقب ماندگی کشور و بروز بحران های ممتد ذکر نموده اند که هرکدام آنان احتمالا بجای خود می تواند مطابق به واقعیت باشد ، ولی نگارنده بر این باور است که ریشه بسیاری از نابسامانی های اجتماعی ، بحران های سیاسی در کشور ریشه در نبود یک فضا و سلب شرایط مساعدی است که همه ساکنین این سرزمین ، با حفظ هویت انسانی ، دینی ، مذهبی ، قومی ، زبانی و منطقه ای بتوانند به امکانات و سرمایه های مادی و معنوی مشترک این آب و خاک دسترسی داشته باشند. دیوار های بلند تبعیض و تفرقه ، جامعه ما را از همان ابتداء در کتله های بسیار کوچک تقسیم نمود. قرار گرفتن در چنین موقعیت نامساعد موجب گردید که ارتباطات و شناخت متقابل میان ساکنین سرزمین هرگز بوجودنیاید. ذهنیت های شکل گرفته از چنین کتله های کوچک ، خود عامل و زمینه ذهنی و توجیه کننده حاکمیت غیر عادلانه گردید. به همین دلیل جامعه افغانستان قادر نگردید که از دوران قبیله سالاری و زندگی بدوی بسوی ملت شدن و زندگی مدنی گامی فراپیش نهد و عصر جدید راآنطور که باید تجربه نماید. بنا بر این مفهوم و واقعیتی بنام " وحدت ملی " در افغانستان کاملا یک امر انتزاعی و غیر واقعی می باشد.

اي نام تو دستگير آدم

    میلاد با سعادت ، پیامبر رحمت و آزادی ، رسول امین و اسوه کمال حضرت محمد (ص)   مبارکباد.

         جمال‌الدين عبدالرّزاق

       (وفات 588 هـ)

 

جمال‌الدين اصفهاني فرزند عبدالرزّاق شاعر قرن ششم هجري قصيده سراي معروفي است. وي زرگر و نقش‌بند نيز بوده است. بيشتر عمر جمال‌الدين در اصفهان گذشت. گويا به آ ذربايجان و مازندران نيز سفري کرده. جمال‌الدين اصفهاني مدايحي درباره فرمانروايان زمان خود: آل صاعد و آل خجند و آل باوند و آل سلجوق سروده است. وي چهار فرزند داشته که از آن ميان کمال‌الدين اسماعيل شاعري نامور و همسنگ پدر و به عقيده برخي بالا تر از وي بوده است. شعر جمال‌الدين اصفهاني خالي از تکلّف و روان است. ديوان شاعر در سال 1320چاپ شده. شاهکارش ترکيب‌بندي است در نعمت رسول اکرم(ص) که در اين جا نقل مي‌شود.

 

                                           اي نام تو دستگير آدم

 

                      اي از بر سدره ₁ شاهراه               واي قبّه عرش تکيه گاهت

                      اي طاق نهم رواق بالا                  بشکسته ز گوشه کلاهت
                      هم عقل دويده در رکابت               هم شرع خزيده در پناهت
                      اي چرخ کبود ژنده دلقي               در گردن پير خانقاهت ₂

                      مه طاسک گردن سمندت ₃            شب طرّه پرچم سياهت ₄
                      جبريل مقيم آستانت                    افلاک حريم بارگاهت
                      چرخ ار چه رفيع خاک پايت            عقل ار چه بزرگ طفل راهت
                     خورده است خدا ز روي تعظيم        سوگند به روي همچو ماهت ₅
                     ايزد که رقيب جان خرد کرد            نام تو رديف نام خود کرد ₆

خواب های پریشان سیاست !

خواب های پریشان سیاست !

آنچه که این روزها بر سیاست کشور میگذرد ، همانند فرد بیماری است که دچار بیماری روانی پرخوری گردیده است ، بیماری که در نتیجه آن علاوه بر بروز صدها علائم و نشانه ناسلامتی ، خوابهای پریشان و آشفته بر بیماران مستولی می گردد. مطالعه اوضاع و احوال دیگر ملت ها ، حتی آن دسته از کشورها و ملت های که به اصطلاح جزو جهان عدم توسعه یافته و یا عقب مانده قرار گرفته اند ، نشان میدهد که پس از هرتحول و مرحله ای ، یا گذر از دورانی به دوران دیگر تجارب و اندوخته های آموزنده ای را برای بهبود بخشیدن و سامان دادن به زندگی اجتماعی و ساختار سیاسی خود بکار می بندند. البته که یکی از شرایط ترقی و رشد نیز اینست که هر ملتی با استفاده از نیروی تعقل و خرد ، بتوانند راه آینده خویش را در پرتو کسب تجارب تازه و راهکار های منطقی و منطبق بر واقعیت های جاری بگشایند. هیچ ملت و کشوری از آغاز، متمدن و توسعه یافته ، با ثبات و مرفه عرض وجود ننموده است. اما استعداد همه این ویژگی ها در جوهره و ذات هر ملتی نهفته است. مهم آنست که این جوهره و ذات از قوه به فعل ، از ذهنیت به عینیت تبدیل گردد. برای رسیدن به این مطلوب دو چیز بسیار عمده و اساسی ضرورت دارد : یکی خواست و اراده مردم ، دیگر خواست و اراده نخبگان و سیاست مداران جامعه. به معنی دیگر مسیر و جاده ثبات ، ترقی و مدنیت ، مسیر و جاده یک طرفه نیست که فقط به اتکا و نیروی یک جانب پیموده شود. یکی از علل ناکامی جنبش های ترقی خواهانه و کوشش های که برای نجات از فقر و عقب ماندگی شمرده می شود اینست که اغلب سعی گردیده که این مسیر و جاده با مهارت و نیروی یک جانب ، یعنی مردم یا حکومت پیموده شود. حال آنکه برای تحقق بسیاری از ایده های سیاسی و اجتماعی بیداری ، هماهنگی و اراده هر دو جانب ، یعنی مردم و حاکمیت سیاسی یک ضرورت اجتناب ناپذیر می باشد. انفکاک این دو نه تنها حرکت اصلاحی و نجات بخش را نافرجام خواهد گردانید بسا که دچار عوارض و پیامد های بسیار تلخی هم می شود. اندک مروری به تاریخچه برخی از نظام های استبدادی نشان میدهد که بعضی از آن حکومت ها قبلا در جنبش ها و خواست های انقلابی و ترقی خواهانه ریشه داشته اند. اما سقوط در دام پندارگرایی که آنان متولی و عقل کل جامعه اند ، آنان بر اساس فرمان جبر تاریخ و یا اقتضا و ضرورت جامعه بایستی رهبری و پیشروی خواست و اهداف مردم را مطابق به آنچه خود تشخیص میدهند بدست گیرند. به تدریج منحنی این انحراف ، فاصله میان مردم و نخبگان و سیاست مداران یا حکومت بیش از حد افزایش یافته است ؛ در مواردی آنان را کاملا در دو جبهه متضاد قرار داده است. همینطور جنبش ها و حرکت های ترقی خواهانه و اصلاح طلبانه که بصورت خود جوش از میان مردم سر برآورده و فاقد یک نظم تئوریک و هماهنگی در عمل و محروم از یک رهبری خردمندانه بوده اند ، بسادگی مورد استفاده سوء قرار گرفته است. تاریخ شواهد بسیاری از شیادان تاریخ را نشان میدهد که چگونه از حرکت های خود جوش مردمی و تحریک احساسات آنان به بهره برداری پرداخته اند. معمولا این شیوه و برخورد با خواست و حرکت های مردمی را " جنبش های پوپولیستی " می خوانند. شعار های داغ و آتشین که احساسات توده را بجوش آورده اما در فرایند آن هیچ دست آوردی بجای نمانده است.

کار، نیکو کردن از پر کردن است !

کار، نیکو کردن از پر کردن است !

تعهد در برابر مسئولیت و انجام درست آن ، یکی از نشانه های سلامتی جامعه ، کشور و حکومت است. راز پیشرفت و ترقی آن دسته از جوامعی که امروز توانسته مدارج ترقی را پیوسته بپیمایند یکی در اینست که ، وجدان کاری و تعهد در برابر آن به مثابه یک فرهنگ اجتماعی ، در آن جوامع نهادینه شده است. بطور مثال اگر فردی در حکومت یا بخش خصوصی استخدام می گردد ، مهم ترین و اولین چیزی که به ذهن وی خطور می نماید اینست که چگونه به نحو شایسته انجام وظیفه نماید. از جانب دیگر دستگاههای نظارتی و اجرایی نیز بگونه ای از سلامت ساختاری و اعتماد برخوردار اند که در کوچکترین مورد ، مسئله مکافات در برابر خدمت انجام یافته و نیز مجازات در برابر تخطی های صورت گرفته پوشیده نمی ماند. در مجموع چنین وضعیتی باعث می گردد که جامعه و حکومت ، در یک دایره قابل اعتماد و متکی به فرهنگ اعتماد و برخوردار از وجدان ملی و کاری چرخ ترقی کشور را بسوی آینده مطلوب و مطمئن به پیش ببرند.

انتخابات ؛ بهار ، تابستان یا هیچ وقت ؟

انتخابات ؛ بهار ، تابستان یا هیچ وقت ؟

پایان یافتن دور نخست ریاست جمهوری ، بار دیگر کارزار انتخاباتی را گرم و داغ ساخته است. انتخابات آینده به یکی از موضوع های جدی وتعیین کننده آینده کشور و نظام سیاسی تبدیل شده است. کش و قوس ها ، عقب و جلو افتادن اعلام زمان برگزاری انتخابات بیش از پیش موضوع را جدی و تعیین کننده ساخته است. واقعیت اینست که جدی بودن و تعیین کننده بودن برگزاری انتخابات تنها برای جریان های سیاسی و مدنی دارای اهمیت نمی باشد ، بلکه مردم با وجود هزاران مشغله و گرفتاری های سخت زندگی دغدغه آن را دارند. با صدور فرمانی از سوی رئیس جمهوری برای تعیین زمان انتخابات ، بنام احترام به قانون اساسی  و رعایت آن ، پنداشته می شد که بحث و گفتگو های یاد شده  پایان یابد. اما گویا قضیه از آن زمان به بعد ، جدی تر هم شده است. کافی است که بصورت هرچند گذرا مردم عادی ،روزنامه نگاران ، فعالان سیاسی ، جریان های سیاسی و نهاد های مدنی را سراغ گرفت که با انبوهی از سوال ها که تاکنون هرگز پاسخ قانع کننده بدان داده نشده است مواجه خواهید شد. پرسش های که هرکدام امکان برگزاری انتخابات ،سلامت و شفافیت آن را ،حضور نامزد شده ها برای تبلیغات انتخاباتی ، مشارکت مردم برای رای دادن و نیت صادقانه فرمان یاد شده را به شدت زیر سوال می برد. ادامه این پرسش ها سر انجام به نگرانی نسبت به آینده نظام سیاسی و ثبات کشور ختم می گردد. در اینجا فقط حکومتیان هستند که بی پروا به همه این پرسش ها و نگرانی ها ، فقط با این توجیه که رئیس جمهور به وظیفه قانونی و تعهد در برابر آن عمل نموده است ،خود را آرامش می بخشند ،هرچند که در درون آنان نیز غوغا و نگرانی های جدی برپا است !

کار، نیکو کردن از پر کردن است !

کار، نیکو کردن از پر کردن است !

تعهد در برابر مسئولیت و انجام درست آن ، یکی از نشانه های سلامتی جامعه ، کشور و حکومت است. راز پیشرفت و ترقی آن دسته از جوامعی که امروز توانسته مدارج ترقی را پیوسته بپیمایند یکی در اینست که ، وجدان کاری و تعهد در برابر آن به مثابه یک فرهنگ اجتماعی ، در آن جوامع نهادینه شده است. بطور مثال اگر فردی در حکومت یا بخش خصوصی استخدام می گردد ، مهم ترین و اولین چیزی که به ذهن وی خطور می نماید اینست که چگونه به نحو شایسته انجام وظیفه نماید. از جانب دیگر دستگاههای نظارتی و اجرایی نیز بگونه ای از سلامت ساختاری و اعتماد برخوردار اند که در کوچکترین مورد ، مسئله مکافات در برابر خدمت انجام یافته و نیز مجازات در برابر تخطی های صورت گرفته پوشیده نمی ماند. در مجموع چنین وضعیتی باعث می گردد که جامعه و حکومت ، در یک دایره قابل اعتماد و متکی به فرهنگ اعتماد و برخوردار از وجدان ملی و کاری چرخ ترقی کشور را بسوی آینده مطلوب و مطمئن به پیش ببرند.

مذاکرات سه جانبه ، دور باطل تسلسل یا ....؟

مذاکرات سه جانبه ، دور باطل تسلسل یا ....؟

در روز های گذشته برای چندمین بار نشست های سه جانبه میان افغانستان و امریکا و پاکستان جهت بررسی اوضاع و بحث بر سر مسئله تأمین امنیت و مبارزه با تروریزم برگزار گردید. نشست های گذشته که در مواردی در سطح رهبران کشور های شرکت کننده دایر می گردید و با همه تاکیدات و تعهدات ،تاکنون هیچگونه ضمانت عملی نداشته است . تنها دست آورد آن وقت تلفی و فرصت دادن به تروریست ها بوده است. نمایندگان کشور های شرکت کننده فقط با شیوه ها تعارف آمیز دیپلماتیک و لب خند های تصنعی ، هیچ پیامی خوش و صلح آمیز را نتوانستند که به کشور های خود بیاورند.

توسعه بهداشت کشور ، عزم ملی می خواهد !

توسعه بهداشت کشور ، عزم ملی می خواهد !

گزارش های نشر شده حاکی از آنست که افغانستان از لحاظ رعایت و وجود بهداشت ، متاسفانه در نازلترین سطح قرار دارد. به معنی دیگر افغانستان و بویژه کابل از آلوده ترین مناطق جهان خوانده شده است. طبق این گزارش میزان بالای مرگ و میر مادران ، آلودگی محیط زیست ،آلوده بودن بیش از حد آبهای پایتخت اعم از آشامیدنی و غیر آشامیدنی ، عدم دسترسی عامه مردم بخصوص زنان و کودکان به مراکز بهداشتی و درمانی ، فقدان داکترها و متخصصین قابل اعتماد در مراکز درمانی و عدم توجه لازم حکومت در این بخش بویژه در امر اختصاص دادن بودجه و .... همه موارد و نشانه های واضحی از پایین بودن سطح بهداشت در کشور می باشد. هرچند در سالهای اخیر کوشش بخرج داده شده که در این عرصه اقداماتی روی دست گرفته شود. در آخرین مورد گفته شده است که صندوق حمایت از کودکان سامان ملل، یونیسف، برای بهبود خدمات بهداشتی در افغانستان، بیش از ۲۷ میلیون دلار به دولت این کشور کمک کرده است. وزارت صحت عامه افغانستان اعلام داشته است که کمک اعلام شده بیشتر در برنامه های مایه کوبی کودکان، بهبود خدمات بهداشتی برای کودکان و مادران و همچنین کنترل بیماری ایدز در کشور به مصرف خواهد رسید. گفته می شود که بر اساس استراتژی ملی ، وزارت صحت عامه موظف است که حداقل میزان مرگ و میر مادران و کودکان را تا سال ۲۰۱۰ میلادی به حد اقل کاهش دهد. آماری که اکنون از مرگ و میر مادران و کودکان ارائه می شود بسیار وحشتناک می باشد. این در حالی است که طبق اظهار مقامات رسمی ، آمار رسمی و دقیقی از میزان مرگ و میر مادران در اختیار نبوده و فقط به آمارهای اتکا می گردد که از سوی برخی نهاد های بین المللی هم چون یونیسف ارائه می گردد. بر اساس آماری که این نهاد بین المللی در سال ۲۰۰۲ میلادی منتشر نموده است  میزان مرگ مادران هنگام زایمان ۱۶۰۰ نفر از هر صد هزار نفر می باشد. هم چنین بگفته مقام های وزارت صحت در حال حاضر میزان مرگ و میر کودکان زیر پنج سال از هر هزار کودک ۲۰۰ کودک است. بیشتر این کودکان بر اثر بیماری های تنفسی و سوء تغذیه جان خود را از دست می دهند.

مدرن ترین انقلاب تاریخ

اشاره : بدون تردید وقوع انقلاب اسلامی درایران یکی ازبزرگترین وشگفت انگیزترین پدیده های دوران معاصرمحسوب می گردد. تاکنون مقاله ها ودیدگاههای مختلف بادیدگاههای متفاوت درباره این انقلاب به نشررسیده است . آنچه که فردهالیدی بعنوان یکی ازصاحب نظران عمیق نگربه مناسبت سی امین سالگردپیروزی انقلاب اسلامی بیان داشته است ، درواقع یک دیدونگاه کاملاتازه ومتفاوت ازگذشته می باشد. بخاطراین تازگی واهمیت موضوع " دیدگاههای تازه فردهالیدی " بااستفاده ازسایت بی بی سی دراین وبلاگ درج نموده ام.

 

 مدرن ترین انقلاب تاریخ

فرد هالیدی

عصر دوشنبه ۲۳ فوریه، ۵ اسفند، فرد هالیدی، از استادان برجسته بریتانیایی در زمینه مسائل ایران و خاورمیانه، با موضوع "جمهوری اسلامی ایران بعد از سی سال"در مدرسه اقتصاد و سیاست لندن سخنرانی کرد.

این سخنرانی که در سالن ۴۰۰ نفری شیخ زاید مدرسه اقتصاد و سیاست لندن برگزار می شد، تا حدود زیادی به بررسی انقلاب ایران و به ویژه مطالعه تطبیقی آن در مقایسه با دیگر انقلاب های مهم جهان (انقلابهای فرانسه، روسیه، چین و کوبا) اختصاص داشت.

به گفته فرد هالیدی، که خود از متخصصان مطالعه انقلاب هاست، پیش از انقلاب ایران دو نظریه غالب در مورد دلایل وقوع چهار انقلاب مهم وجود داشت که هر دو کمابیش در مورد این انقلابها صادق بودند.

بنا بر نظریه اول، انقلابها، علی رغم همه مسائل داخلی، نهایتا حاصل شرایط خارجی و جهانی هستند. از حمله خارجی به نظام حاکم و تضعیف آن به این نحو گرفته تا حمایت خارجی از نیروهای انقلابی.

نظریه دوم هم انقلاب ها را حاصل ساختار سیاسی، اقتصادی و اجتماعی کشورها می داند و نقش اشخاص را در وقوع انقلاب ها ناچیز می شمارد و نهایتا افراد را در پیروزی این انقلاب ها تعیین کننده نمی داند.

اما به گفته فرد هالیدی انقلاب ایران مثال نقض مهم و موثری برای هر دوی این نظریه ها بود.

محمدرضا شاه پهلوی تا آغاز اعتراضات گسترده در اواخر سال ۵۶ تحت حمایت جهان خارج و از نزدیک ترین متحدان آمریکا بود. در مقابل، آیت الله خمینی حمایت علنی و یا غیرعلنی هیچ از کشورهای همسایه ایران و یا قدرت های جهانی را با خود نداشت.

از سوی دیگر طبق بیشتر مطالعاتی که درباره انقلاب ایران انجام شده، ویژگی های شخصی آیت الله خمینی، چه از نظر ایستادگی در برابر محمدرضا پهلوی و سازش نکردن با او و چه از نظر توانایی اش در بسیج کردن مردم، تاثیر تعیین کننده ای در پیروزی انقلاب ایران داشته است.

انسان کامل و اسوه بشريت

انسان کامل و اسوه بشريت

(بمناسبت رحلت خاتم رسولان حضرت محمد(ص) )

 بيست و هشتم صفر است و سالروز رحلت جامع ترين انسان برگزيده الهي و آورنده جامع ترين دين آسماني " ان الذين عند الله الاسلام و من يبتغ غيرالاسلام دينا فلن يقبل منه و هو في الاخره من الخاسرين " و آورنده جامع ترين قانون " و نزلنا عليک الکتاب تبيانا لکل شي و هدي و رحمه و بشري للمسلمين، نحل 89 "، شخصيتي که در آخرين آيه سوره توبه اين گونه معرفي شده که: پيامبر از متن مردم و براي مردم و همراه با مردم بود، نسبت به مردم تلاش حريصانه داشت و بر مومنان، مهربان و صميمي بود و در توکل به خداوند ويژه بود و به خدا اتکاي خاص " لقد جائکم رسول من انفسکم، عزيز عليه ما عنتم، حريص عليکم، بالمومنين روف رحيم، فان تولوا فقل حسبي الله، عليه توکلت و هورب العرش العظيم، توبه 129" داشت. اين انسان برگزيده و جامع، رسول خاتم و پيامبر اعظم حضرت محمد بن عبد الله صلي الله عليه و آله، عنوان داشت، با گراميداشت رحلت وي نکاتي چند تقديم مي نمايم.
1- شناسنامه حضرت، محمد نام دارد و مصطفي لقب، در مکه به دنيا آمد که محل ولادت وي اکنون مکتب است، مادرش آمنه بود. در چهل سالگي به پيامبري رسيد و 13 سال در مکه دوران بعثت را گذراند و سپس به مدينه هجرت نمود و 10 سال در آنجا اقامت کرد و در سن 63 سالگي در مدينه بدرود حيات گفت. قرآن و سخنان وي ميراث است و فاطمه يادگار و مرقدش مزار ارادتمندان.

مناسبات بین المللی کشور تابع کدام معیار قرار دارد؟

مناسبات بین المللی کشور تابع کدام معیار قرار دارد؟

در چهارچوب نظام سیاسی و یک کشور، بویژه در عرصه روابط بین المللی ، ایجاد مناسبات با کشور های پیرامونی و جهان یکی از فاکت های بسیار عمده و تعیین کننده برای آن محسوب می شود. در جهان قدیم به دلیل محدود بودن روابط ، ساده بودن زندگی جمعی ، شاید توجه به روابط خارجی چندان درخور اهمیت تلقی نمی گردید. اما در جهان معاصر،با پیشرفت تکنولوژی و صنعت ، پیچیده شدن زندگی بشر امروز، گسترش دامنه نیازمندی ها و ضرورت ها ، تکثر واحد های جغرافیای سیاسی و در ضمن توسعه روابط میان آنان ، مسئله روابط خارجی به یک امر و پدیده جدی و غیرقابل انکار تبدیل شده است که نمی شود آن را دست کم  انگاشت. تعبیر" دهکده جهانی " یا موضوع " جهانی شدن " در واقع تبعات چنین روند و واقعیتی است که بر زندگی بشر امروز سایه افگنده است. حفظ موجودیت و ماهیت هر کشور و دولتی در روند جهانی شدن نیز بستگی دارد به توانایی های او در روابط خارجی . شاید بسیاری از کشور ها و دولت ها هنوز هم تمایل به سیاست ها و روش های انزوا طلبانه داشته باشند ، اما واقعیت های آشکار و نیازمندی های جدی جهان امروز این فرصت را به آنان نداده و برای آنان گریزی از واقعیت های امروز وجود ندارد. توجه به موضوع و یا گام نهادن در عرصه روابط خارجی به همان سادگی اولیه که تصور می گردد ، نخواهد بود. زیرا با پیچیده شدن زندگی جوامع ، سطح و میزان روابط و ارتباطات هم پیچیده می گردد. جامعه و دولتی در این عرصه موفق خواهد بودکه قادر گردد این مناسبات و روابط را بر مبنای یک شناخت و ارزیابی دقیق درک نموده و در پی تهیه و تنظیم و مدیریت آن برآید. به هر میزان که این وضعیت روشنتر و دقیق تر باشد به همان تناسب ایجاد مناسبات و روابط با دیگر جوامع و کشور ها نیز مطلوب تر خواهد بود.به همین جهت در علوم و دانش سیاسی ، روابط بین الملل بعنوان یک شاخه و دانش کاملا مستقل در مراکز علمی مطرح گردیده و دولت ها برای پرورش نخبگان و دست یابی به طرح ها و برنامه های دقیق و موثر آن سرمایه گزاری های کلانی صورت می دهند.

استعفا وتبرئه جستن مقامات ؛تزلزل دردستگاه حاکمه !

استعفا وتبرئه جستن مقامات ؛

              تزلزل دردستگاه حاکمه !

با نزدیک شدن به زمان پایان دور اول ریاست جمهوری ، اوضاع سیاسی کشور نیز روز بروز بیشتر دچار تب گرفتگی سیاسی می گردد. طبق فیصله کمیسیون انتخابات ، قرار است که انتخابات احتمالی ریاست جمهوری  در 29 ماه اسد سال آینده برگزار گردد. چنانچه فرض را بر تطبیق این فیصله بیانگاریم ، حکومت بر سر اقتدار کنونی از تاریخ اول جوزا مشروعیت خود را برای دوام قدرت از دست می دهد. آنچه در اینجا بحث برانگیز می باشد پر نمودن خلاء قدرتی است که با از مشروعیت افتادن حکومت موجوده تا تعیین حکومت آینده پیش خواهد آمد . متاسفانه قانون اساسی کشور، بعنوان میثاق ملی از کاستی هایی عمده ای رنج می برد که در گره گشایی های برخی مشکلات کشور هیچگونه کار آمدی ندارد. از جمله در مورد تعویق احتمالی انتخابات به هر دلیلی ، در جهت ارائه راهکار سکوت اختیار نموده است. تاکنون کوشیده شده است که از شیوه های قیاس درباره جلوگیری از خلاء قدرت کار گرفته شود. از جانب دیگر جناب رئیس جمهور و برخی از اطرافیانش تمایل شدید بر این دارند که اگر در دور آینده انتخابات دوباره به کرسی قدرت باقی نمی مانند ، حد اقل سه ماه آخر دوره جاری را بر کرسی قدرت باقی بمانند. چنانچه مانور های انجام یافته تاکنون همه در همین راستا بوده است.

طالبان بدون القاعده توهم یا واقعیت !

طالبان بدون القاعده توهم یا واقعیت !

چندی قبل در کنفرانس مونیخ آلمان که به جهت بررسی وضعیت امنیتی کشورهای عضو، خصوصا در افغانستان تشکیل گردیده بود ، رئیس جمهور کشور طی سخنانی ضمن ارائه گزارشی از کارکرد های چند ساله حکومت بار دیگر صلح را بدون آشتی با طالبان ناممکن دانسته و آنان را به صلح و آشتی فرا خواند. وی در سخنان خود اذعان داشت آن دسته از طالبانی که با القاعده ارتباط ندارند و قانون اساسی را قبول دارند می توانند به جریان صلح و آشتی بپیوندند. البته این برای نخستین بار نیست که رئیس جمهور طالبان را به صلح و آشتی فرا می خواند و احتمالا آخرین بارهم نخواهد بود. در راستای چنین فراخوانی های رئیس جمهور از طالبان است که طالبان به دسته های خوب و بد، طالبان افغانی و خارجی ، طالبان وابسته به القاعده و مستقل تقسیم بندی می شوند. اما اینکه این تقسیم بندی های رئیس جمهور تا چه اندازه واقعی بوده و یا تا چه اندازه غیر واقعی است جای تأمل و بحث دارد.

نیاز های عاجل یا طرح جامع ؟

 

بحث افزایش نیروی نظامی ، یکی از بحث های دوامدار ائتلاف بین المللی بخصوص از جانب امریکا در امر مبارزه با تروریزم بوده است. این موضوع هنگامی جدی گردید که اوضاع امنیتی کشور روز بروز به وخامت گراییده است. گسترش ناامنی در کشور موجب گردید که علاوه بر ایجاد فضای یأس و ناامیدی میان مردم ، تمامی امورات رسمی و غیر رسمی تحت الشعاع آن قرار گیرد. با تاسف باید یاد کرد که مسئله تامین ثبات و امنیت در افغانستان قربانی معامله ها و کشمکش های سیاسی گردیده است. کسانی که در این رابطه ذی دخل و مسئول می باشند امنیت و ثبات را از زاویه منافع و موقعیت خود می نگرند. این یک جانبه نگری و فراموش نمودن جامعه ، سبب گردیده است که موضوع امنیت و ثبات از منظر جامعه و مردم بفراموشی سپرده شود.