رحمت الهي را از خود دور نسازيم!

                                       رحمت الهي را از خود دور نسازيم!

ماه رمضان، در فرهنگ و اعتقاد ديني مسلمانان يكي از مهم ترين و مبارك ترين ماههاي سال بشمار مي‌ آيد. اهميت و ارزش اين ماه از جهات مختلف مي باشد. در اين ماه به تصريح آيات قرآن كريم مسلمانان امر به گرفتن روزه شده اند. انجام فريضه روزه بعنوان يك عبادت الهي و تسليم در برابر فرمان خداوند، به مثابه نشانه عبوديت انسان ها در پيشگاه الهي تلقي شده و بركات فراواني از سوي خداوند بسوي بندگانش ياد آور شده است. هم چنين در اين ماه مبارك قرآن عظيم الشان كه كتاب مبين و راهنماي روشن براي بشريت خوانده شده است، بر رسول گرامي اش (ص) و براي هدايت بندگان خدا نازل گرديده است. هرچند پيرامون چگونگي نزول قرآن كريم در اين ماه مبارك تفسيرهاي متعددي وجود دارد؛ اما هيچ يك از تفاسير ارائه شده نفي كننده يكديگر نمي باشند؛ هم چنين هر يك از تفاسير ارائه شده پيرامون نزول قرآن عظيم الشأن مكمل يكديگر و بيان كننده بخش هاي مختلف مي باشند كه در نهايت براي كمال و رشد انسان مي تواند بس آموزنده باشد. مسئله اي ديگري كه به مبارك ارزش و اهميت بخشيده است، اينست كه خداوند در اين ماه به بندگانش لطف و رحمت خاص دارد. اين لطف و رحمت خاص تا بدان حد وسيع و قطعي است كه از ماه مبارك رمضان بعنوان ماه " رحمت‌" ياد شده است. بر اساس آموزه هاي ديني، فردي كه در اين ماه به عبادت پروردگار مشغول شود، و بتواند تمام ماه رمضان در حالت روزه داري بسر ببرد، به اعمال نيك پرداخته و نسبت به رفتارها و باور هايش تجديد نظر نموده و به اصلاح آنها بپردازد،بطور قطع شامل رحمت الهي قرار ميگيرد. گناهان بي شمار او بخشيده شده و راههاي روشن هدايت و سعادت به روي او گشوده خواهد شد. چه بسا كه تقدير و سرنوشت او بخصوص در شبهاي قدر، به بهترين صورت كه در برگيرنده سعادت و خوش بختي در دنيا و عقبي باشد، برايش رقم زده شود. به همين دلايل است كه مسلمانان براي بهره بردن از بركات و فيوضات اين ماه عظيم الشان تمام تلاش و سعي خود را بخرج ميدهند. تمام مسلمانان در اين ماه به بيشترين بخش عبادات روي مي آورند. آنان با برپا نمودن مراسم هاي ديني و انجام عبادات، تلاش دارند كه از بركات و رحمت هاي الهي در اين ماه بي نصيب نباشند.

آیا سهم ما از زندگي، مرگ است!

آیا سهم ما از زندگي، مرگ است!

بر اساس گزارش هاي دريافتي هفته گذشته، درپي عملياتي كه از سوي نيروهاي انگليسي در ولايت قندز، در قريه موسي خيل ولسوالي چهاردره براي نجات جان گروگانها به راه انداخته شده بود، يك خبرنگار افغان بنام سلطان محمد منادي جان خود را از دست داد. طبق اين گزارشها چند روز قبل طالبان اين خبرنگارافغان را به همراه يك خبرنگارخارجي ايرلندي تبار كه براي روزنامه نيويارك تايمز كار مي نمودند و براي تهيه گزارش از محل رويداد خونين حمله هوايي نيروهاي بين المللي بالاي دوتانكر روبوده شده در ولسوالي چهاردره ولايت قندز رفته بودند، توسط افراد وابسته به گروه طالبان ربوده شدند. در گزارش آمده است كه سلطان محمدمنادي خبرنگار افغان در هنگام انجام عمليات نجات از سوي نظاميان انگليسي به قتل رسيده و استيفن فرل خبرنگار ايرلندي بدون آسيب از محل حادثه نجات پيدا مي كند. با كشته شدن سلطان محمدمنادي، اين سومين خبرنگار افغان است كه از آغاز سال ميلادي جاري در اثر عمليات هاي نظامي و در هنگام تهيه گزارش هاي خبري بصورت مرموز جان شان را ازدست ميدهند. گرچه كه طبق اظهارات رسمي، گروه طالبان عامل قتل اين خبرنگاران افغان شناخته شده اند،‌ اما حقيقت ماجرا هم چنان در پرده ابهام قرار دارد. در مورد مرگ اجمل نقش بندي نيز،كه قبلا در ولايت هلمند به قتل رسيد، با وجود اينكه مرگ او را به طالبان نسبت داده اند، چنين ابهام هايي وجود داشت و تا هنوز نيز براي رفع ابهام ياد شده هيچگونه تلاش و كوششي صورت نگرفته است. به هر صورت ابهام هايي كه در مورد مرگ خبرنگاران و يا مترجمان افغان كه به همراه تيم هاي خبري و يا غيرخبري كار مي نمايند، بگونه هاي مختلف انعكاس يافته است. برخي بر اين باوراند كه اين خبرنگارها و مترجمان بصورت ناخواسته دردام بازي خطرناك و پنهاني افتاده اند كه سرانجام منجر به مرگ شان گرديده است. زيرا در نگاه اينان، كساني كه بعنوان خبرنگار و گزارشگر به مناطق بحران خيز و پر از خطر افغانستان سفر مي نمايند، آنان در واقع كساني اند كه شغل و وظيفه اي غير از تهيه گزارش و خبر دارند. آنان وظايف محوله را در پوشش خبرنگاري و تهيه گزارش انجام ميدهند. به همين لحاظ وقتي اين رازشان براي خبرنگاران و مترجمان افغان برملا مي گردد، آنان براي كتمان ساختن اين راز برملا شده چاره نمي بينند جز اينكه با صحنه سازي و يا صحنه هاي كه از سراتفاق فراهم گرديده است،‌با مرگ خبرنگار و يا مترجم افغان راز دست يافته او را نيز در زير خاك دفن سازند. اين گمانه هم در مورد مرگ اجمل نقش بندي وجود داشت و هم در مورد مرگ ناگهاني سلطان منادي حدس زده مي شود. عده اي ديگر مرگ خبرنگاران و مترجمان افغان را نتيجه بي اهميت بودن جان آنان براي خارجي ها ميدانند. اين عده استدلال مي نمايند وقتي كه پاي مرگ و زندگي در ميان است، در آنجا شعارهاي انساني و بشر دوستانه رنگ باخته و جاي خود را به تلاش و روش هاي غريزه اي ميدهد كه هركس سعي دارد جان خود را از مهلكه نجات بخشد. طبعا در چنين شرايطي خارجي ها به دلايل برتري هايي كه دارند موفق مي شوند كه جان افراد متعلق بخود را با معامله و يا زدوبندهاي سياسي نجات دهند؛ اما جان خبرنگار و مترجم افغان كه از هيچ پشتوانه و حمايت لازم برخوردار نمي باشد، قرباني چنين وضعيتي مي گردد. اينك بايد پرسيد كه آيا حكومت افغانستان در اين باره اصلا احساس مسئوليت مي نمايد يا خير؟ آيا ضعف و زبوني تا به اين اندازه گريبانگير حكومت گرديده است كه قادر نيست قضيه مرگ شهروندانش را ريشه يابي نمايد؟

" استقلال " آرمان دیروز و امروز ما!

                                    " استقلال " آرمان دیروز و امروز ما!

 

" استقلال " براي هر ملتي وا‍‍ژه اي مقدس و ستودني است. ملت ها همواره عزت و سربلندي خود را در مفهوم اين واژه مي يابند. واژه " استقلال " در تاريخ هر ملتي ارزشها و حماسه هاي شكوهمندي را تداعي مي نمايد. ارزشهايي كه به زندگي يك ملت معني مي بخشد؛ حماسه هاي كه روح جمعي يك ملت را حيات دوباره مي بخشد.

از جانب ديگر واژه " استقلال " در فرهنگ سياسي و اجتماعي هر ملتي نشانه اي از عزم و اراده استوار براي كسب عزت، سربلندي، رهايي از قيدهاي اسارت بار مي باشد. به همين منظور است كه ملت ها در طول تاريخ در راه كسب استقلال، از هيچ كوشش و مبارزه اي، هرچند سخت و تاقت فرسا دريغ نورزيده اند.

مروري بر تاريخ، اين واقعيت بيش از پيش نمايان و آشكار مي گردد. مبارزات استقلال طلبانه ملت ها و شهداي كه در راه استقلال ارزاني داشته اند، بهترين و گوياترين گواه صادق بر اين ادعا است. هم چنين برپايي جشن هاي سالروز استقلال كه با شور و شعف فوق العاده اي برپا مي گردد،گواه ديگري است مبني بر اينكه منزلت، جايگاه و موقعيت " ‌استقلال " در حيات جمعي ملت ها چقدر ارزشمند و ارزش آفرين مي باشد.

اعترافات گالیله، شعور انسان در محکمه

علی امینی نجفی

پژوهشگر مسائل فرهنگی (بی بی سی)

گالیله همچنان یکی از چهره‌های تابناک جنبش نوزایی (رنسانس) به شمار می‌رود که با ژرف‌بینی و جسارت کم‌نظیرش، راه آگاهی و شناخت علمی را از راه معتقدات و تعصبات پیشین جدا کرد، و در سراسر دنیای مدرن، به هوش و خرد انسانی مقامی پایدار و استوار داد. تلسکوپی که او درست ۴۰۰ سال پیش اختراع کرد، رهگشای انسان برای شناخت واقعی کیهان بود. این واقعیت که او در محکمۀ "ارباب شریعت" عقاید خود را انکار کرد، ذره‌ای از ارج و مقام او نکاسته است.