تبليغاتX
فصل چهارم

استراتژی " خروج " ، طرحی پیش از وقت یا ... ؟

وضعیت جاری کشور، نه تنها سیاست داخل کشور را تحت الشعاع خود قرار داده است و نگرانی های جدی را هم ببار آورده است ؛ بلکه جهان و جامعه جهانی را نیز وادار به تأمل ساخته است. حقیقت اینست که در ذهن هیچ کس خطور نمی نمود و هرگز تصور نمی شد که روزی جامعه جهانی یا کشور های عضو جبهه مبارزه با تروریزم اینگونه بسادگی در مبارزه برای تحقق اهداف خویش اعتراف به استیصال و درماندگی نمایند! چه کسی تصور می نمود که ایالات متحده امریکا بعنوان یک ابر قدرت بزرگ جهانی به همراه متحدان اروپایی و غربی اش ، که داعیه همآوردی با اتحادشوروی سابق و بلوک شرق را داشت و از همه بالاتر ادعای رهبری جهان را نیز دارد ، در مبارزه با یک گروه بی بنیاد و بی ریشه ، که با تمدن و فرهنگ سرستیز دارد اظهار عجز و درماندگی نماید؟ آیا گمان برده می شد که سازمان پیمان آتلانتیک شمالی ( ناتو ) که یکی از بزرگترین و مهم ترین پیمان های نظامی جهان بشمار می آید و مجهز ترین و مجربترین و آزموده ترین سربازان و تسلیحات نظامی را در اختیار دارد در ستیزه و پیکار با گروههای تروریستی و خرابکاری که از ابتدایی ترین آموزش ها نیز بی بهره اند ، عرق شرم بر پیشانی داشته باشد و مقامات ارشد آن سازمان که انواع مدالهای شجاعت و ترفیع درجه را به سینه چسپانیده اند مبارزه با تروریزم را ، یک امر ناکام اعلام کنند؟ و....


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در پنجشنبه ششم فروردین 1388 و ساعت 10:48 |

" زورمداری " الگوی رفتاری سیاستمداران کشور!

چند روز قبل بحث مشروعیت یک سوم اعضای مشرانو جرگه یا مجلس بزرگان موجب گردید که تنشی میان مجلس بزرگان و مجلس نمایندگان به میان آید. مجلس نمایندگان کار یک سوم اعضای مجلس بزرگان را غیرقانونی دانست ؛ اما در مقابل آقای صبغت الله مجددی بعنوان رئیس مجلس بزرگان با لحن زننده و خشمگین به دفاع برخواست. آقای مجددی ضمن اینکه در دفاع خود از بستن اتهام به نمایندگان مجلس دریغ ننمود با خشونت تمام گفت : ما به کار خود ادامه میدهیم ؛ اگر مرد هستند بیایند همکاران ما را از مجلس بزرگان بکشند!


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در چهارشنبه سی ام بهمن 1387 و ساعت 13:16 |

افغانستان ؛ چالش در سازه ها و ساختار ها !

افغانستان پس از واقعه یازده سپتامبر فرصت بلند و استثنایی و تاریخی را بدست آورد تا خود را از گرد و خاک زمین سوخته بلند نموده و با امید باز یافته برای زندگی بهتر به آینده چشم دوزد. شور و شوق زایدالوصفی که در این راستا بوجود آمد امید ها را برای آینده بیش از پیش تقویت می نمود. در طی هفت سال گذشته تلاش های زیادی بخرج داده شد ، اقدامات متعددی روی دست گرفته شد ، هزینه های هنگفتی به مصرف رسید ، ایده ها و ساختار های مختلفی به میان نهاده شد و استوار گردید ، ولی از میان آن همه تاکنون متاسفانه چیزی دست گیر مردم نشده است. تغییر لازم و بهبود قابل انتظار در کشور رونما نگردید. هر آنچه که شده است بر پایه های بسیار لرزان ونا استواری قرار دارد که هر آن امکان دارد فرو ریزد. از اعتبار و استقامت کافی برخوردار نیست. جامعه ما از جهت های مختلف در تنگنا قرار داشته و وضعیت آشفته و نابسامانی را دارد. ابعاد این نارسایی ها بطور متواتردر رسانه ها و اظهار نظرها بیان شده است. اما هرچه بر این موارد انگشت نهاده می شود و بر اصلاح آن تاکید می گردد ، قضیه کاملا جهت معکوس بخود می گیرد. یعنی دامنه تنگناها و آشفتگی ها و نابسامانی ها روز بروز افزایش یافته و عمق بیشتری بخود می گیرد. برای روشن شدن موضوع بصورت بسیار مختصر و گذرا اشاره می گردد:


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در پنجشنبه بیست و ششم دی 1387 و ساعت 11:3 |

به بهانه روز و هفته شهید :

شمع های خاموش و جمع های پریشان !

 

حيات و سر افرازي هر ملتي در گرو پرداختن بهاي آن است. تاريخ و سرنوشت ملت ها گاه در پيچ و خم ها و گذر گاههاي قرار ميگيرد كه جز با ايثار و فداكاري نمي توان راه بسوي آينده گشود. در واقع ايثار و فداكاري در چنين هنگامه هاي سرنوشت ساز تضمين کننده آینده بوده و اعتبار و کمایی عزت و سر بلندی می باشد. مهم تر اینکه حافظه تاريخي جامعه استعداد و هنر حفظ پاسداشت اين ايثارگري ها و فداكاري ها را داشته باشد ، تا با انتقال چنين ميراث با شكوه و عزت آفرين ، راه سعادت و سربلندي ، آزادگي و آزاد زيستن را به آيندگان نيز آموخته باشد.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در چهارشنبه بیستم شهریور 1387 و ساعت 12:56 |

راه فریب را چگونه می توان بست ؟

چنین عادت کرده ایم که در عرصه حکومت داری به ویژگی های شخصی و خصوصی حاکم تقدم قایل شویم . مثلا فلان پادشاه را رعیت پرور بدانیم و فلان شخصیت سیاسی را مردم دار. شاید در این میان زیاد هم مقصر نباشیم ، زیرا که ذهنیت تاریخی ما از توصیف یا ذم شاهان و زمامداران مملو است . در واقع تاریخ سیاسی ما چیزی جز توصیف نامه یا دشنام نامه حتی تا سرحد تملق و یا کینه توزی نمی باشد.اگر چنین نگاهی و نگرشی به حکومت داری در گذشته می توانست راه گشا تلقی شود و اقناع جامعه را بدست آورد ، در جهان امروز این نوع نگاه و نگرش نسبت به حکومت داری اصالت و کاربرد خود را کاملا از دست داده است. حتی توسل به چنان نگاه و نگرش می توان فریبنده و مضر برای حکومت داری دانسته شود.


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387 و ساعت 14:46 |

غرب دشمن آزادی بیان و مروج خشونت !

چندی است که شعار توسعه دموکراسی و تحکیم آزادی بیان در جهان بهانه لشکرکشی سیاسی و نظامی برخی از قدرتهای بزرگ و دنباله روان شان گردیده است . این شعار ها به دلیل اوضاع آشفته برخواسته از حضور برخی گروههای افراطی و جنگ طلب و وضعیت نا بسامان در بعضی ا ز کشور ها , بخصوص در کشور های اسلامی از جمله در عراق و افغانستان جذبه های میان مردم بدست آورد . اما اینک پس از چندین سال کاملا هویدا گردید که در پس چنان شعار های جذاب و فریبنده توطئه های سیاسی و فرهنگی و در نهایت برنامه غارت اقتصادی نهفته می باشد .


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در یکشنبه یازدهم فروردین 1387 و ساعت 11:22 |

رسوایی دیگر پلچرخی !

بر اساس گزارش های دریافتی طالبان ادعا نموده اند که هفت تن از افراد شان ، بتاریخ 15 حوت موفق شدند که از زندان پلچرخی در کابل فرار نمایند . بر اساس این ادعا تاکنون سه نفر از این افراد توانسته اند خود را به " محلهای امن " رسانده و به طالبان بپیوندند . اما در مقابل مقامات حکومتی این ادعای طالبان را شدیدا تکذیب می نمایند . مقامات حکومتی مدعی اند که چندین نفر از اعضای طالبان می خواستند تا با تغییر چهره از زندان پلچرخی فرار کنند ، ولی از سوی نیروهای امنیتی شناسایی و دوباره بازداشت گردیدند . وزیر عدلیه نیز در این رابطه به خبرنگاران گفت که : شماری از بازدید کنندگان زندانیان به زندان پلچرخی آمده بودند . تنی چند از زندانیان می خواستند با تغییر قیافه همراه با این بازدید کنندگان از زندان خارج شوند ولی نیروهای امنیتی به زودی متوجه گردیده و آنها را دستگیر کردند . بنا براین ، کسی از زندان فرار نکرده و ادعای طالبان صحت ندارد . با همه تاکیداتی که مقامات حکومتی در تکذیب فرار شماری از زندانیان طالبان دارند گزارش های متواتر چنین گواهی میدهد که اصل واقعه صحت داشته و تعدادی از زندانیان طالب توانسته اند مع الخیر خود را به پایگاههای امن برسانند !


ادامه مطلب
+ نوشته شده توسط عبدالشکوراخلاقی در دوشنبه بیستم اسفند 1386 و ساعت 12:17 |